Bütün gözyaşlarını toplasam kirpiklerden

Bütün silahları bir meydanda yaksam

Sonra çıkarıp mezarlardan ölüleri

Dili göğe değen ateşlerin çevresinde

Öperek kaybolmuş zamanları gövdemle

Bütün acıları aşka çevirsem

Olmazsa gidip o çocuklarla dağlarda ölsem...    

Ş.ERBAŞ                                                                                   

Roland GERTH by corbisimage

Poe

Charles BAUDELAIRE' in "O kendi varlığıyla, başlı başına bir protestoydu ve protestosunu kendine özgü yollarla ilan etti." dediği Edgar Allan POE' nun ; düşlerin tek gerçeklik olduğuna inananlara adadığı külliyatına başlıyorum. Sınanması zor olsa da öykülerinin kalbimden beynime -ya da tam tersi- dizilişini hissetmek, kuyudan ayı izlemek gibi olacak.

Gri

Benzer programları takip ediyor, benzer sitelerde geziniyoruz. Mutfağımızda benzer şeyler pişiyor. Taze fasulyeye en fazla şeker ekleyerek fark atıyoruz belki. Farklı damların pencerelerinden ellerimizi gözümüze siper edip görebildiğimiz en uzak noktaya baktığımızda, bakışlarımız tek bir noktada birleşen izdüşümlere dönüşüyor. 

Benzeşiyoruz. Şairin dediği gibi "Biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz."

Bir element. Karbon. Ametallerden. Esnek canlılık özelliği gösterip, başka elementlerle bir araya gelebildiği gibi kendisiyle de birleşerek çoğunluğu organik olmak üzere moleküller yaratıyor olmasını başlangıç noktanız yaparsanız “Küçük Yıldızın Son Baladı” gibi düşersiniz ama dünyaya değil.   

"bakışlarımı düşüren gözler,dudaklarında kaybolan o gülüş,

işte su katılmamış portresi ait olduğum adamın."

	Edith Piaf - La Vie En Rose .mp3
	Found at bee mp3 search engine

Sabun köpüğü gibi başlamak var güne ya önce kaldırıma terk edilmiş paramparça şemsiyelerden gözlerimi almam lazım.

insan neyle yaşar?