Silikon vadisinde emirle biten cümleler pek ırgalamaz beni. “Bunu
beğen, arkadaş olarak ekle, e-posta uyarısı oluştur, hayranı ol, izle ” gibi. Sanal
dünya henüz sözsel yönergeler veremediğinden ve bu sözcüklerin tonlamasını iç
sesimle – ki her kişi iç sesinde emreden ve emir alandır- yaptığımdan olsa
gerek.
Ontoloji olarak uhrevi-dünyevi ayrımına gitmeden, kutsal
metinlerin neden “oku” ile başladığına gelmeden hemen önce acaba diyorum. Acaba
karşıma emir kipleriyle dikilen ve egosunun elektrik, gaz, otobüs sınıflarından
hangisine ait olduğuyla ilgilenmediğim her Âdem ve Havva kişisinin üzerine imlecimi
getirip işaret parmağımla bir kez tıklayıp durumu geçiştireyim mi yoksa geri dönüp
niyet sorgulamasından sonra iç sesime de uygun gelirse tıklayayım mı bilemedim.
Not: “bitmemiş günde
doğmamış hayır vardır” diyenler benden sıklıkla “F5” yapmamı isterler.